Rana Sanga Sangram Singh Sisodia a Tallest Hindu Warrior

Maharana Sangram Singh or Rana Sanga was the last ruler of medieval India who stood up against the muslim invaders and was able to unite many Hindu states to fight against the islamic foreigners. He was a Rajput in a true sense, a valiant fighter and a king who is legendary for his chivalry and generosity. He lost the battle to Babur due to deceit and betrayal but his gallantry inspired many future kings of India that waged war against muslim invaders and did not let the terrorists capture entire India ever.

Rana Sanga succeeded Rana Kumbha as the king of the Mewar. He defended his kingdom bravely from repeated invasions of muslim conquerors of Delhi, Gujarat and Malwa. He was the most powerful of the Hindu kings of that time. During his rule, Mewar touched the pinnacle of prosperity and as an exemplary king he protected and developed his empire.

Rana Sanga had over 80 wounds all over his body and joints, was blinded in one eye by his brother, lost an arm by a sword cut against the Pashtuns of Delhi, and he limped because of an arrow wound in his leg which never recovered.

[ Read Also Hadi Rani, World’s Bravest Hindu Wife of her Time ]

Another incident is important to highlight which shows his modesty and humanitarian nature. However Hindu king repeatedly made the same blunder by mixing bravery with munificence. His chivalry was reflected when he treated terrorist Mahmud of Mandu with generosity and restored his kingdom even when he was defeated and taken as a prisoner by Rana in spite of being hurt in the fight with muslim army in the same battle. Mahmud practiced Al-taqiyya* of getting down to the knees of great Hindu king Rana Sanga and asking for mercy.

(*Al-taqiyya is a deceitful act allowed in islam. Muslims can plead for mercy to regain strength. The extreme teaching in koran is to demean or even abuse Allah or Mohammed to remain close to non-muslims. After winning confidence backstab them.)

Maharana Sangram Singh, Rana Sanga’s Vision of Building Hindu Rashtra was Defeated by his own Men!

Rana Sanga: Hindu Rajput Warrior’s Leadership Skills

Rana Sanga is remembered among historians as an able administrator, great visionary and a brave warrior – matchless traits indeed for a king of his time. The way he united the various factions of Rajputs under his able leadership was a tremendous act. After the death of Harsha Vardhan, Hindu Rajputs all over northern Bharat broke up into various factions squabbling and quarrelling among themselves which became the sole cause for the success of Muslim terrorists expansion in Bharat.

After few centuries, there was a king who was uniting the warring Hindu Rajput clans under Bhagwa dwaj. After bringing in the unity he faced his first challenge when controversy broke out between Hindu Rajputs and Gujarat’s Muslim invader Mahmud regarding the possession of Malwa. However major adversary was yet to be met. Babur knew that bravery of Hindu Rajputs was sole reason for survival of Hindu existence. He practiced all evil deeds to create dissonance among Hindu Rajputs – tricks of deception, cheat, greed, money, loot-share was used to break unity of Hindu Rajputs.

You will like:   Bhagavad Gita in English: Chapter 7 Understanding of the Absolute

Curse on Hindu Rajput’s Pride, Raja Shiladitya (Silhadi)

After his initial success in battles against muslims, Rana Sanga became recognized within north India as a principal player in the fight against invaders to rule the northern territories of princely India. His objectives grew in scope – he planned to regain the much sought after prize of the muslim invasion of the time, Delhi, and bring the whole of India under his control to re-establish Hindu Rashtra.

[ Read Also Shivaji’s Brave Plans to Kill Terrorist Muslims and Lessons to Learn on Killing of Mleccha Afzal Khan ]

He got Gujarat and re-captured Malwa and was now close to Agra. He kept his ears and eyes open to the happenings of mughal terrorists, after battle of Malwa, he heard that Babur had defeated and slained Ibrahim Lodi to be a master of the Delhi territory.

braver Rana Sanga Maharana Sangram Singh

Rana Sanga’s Plan to Attack Terrorist Babur

Being fearless and strong Hindu ruler, Rana Sanga decided and plot a plan to defeat terrorist Babur. As a first move, he coerced Afghan fugitive princes like Mehmud Lodi to join him. A number of Mewati Muslims under Hasan Khan Mewati also assured their support to Rana Sanga. Then Rana ordered Babur to leave India. Initially he hoped to attain this by sending his vassal Sardar Silhadi of Raisen as his emissary. Silhadi went to give this strong message to Babur. After hearing this latter devised a different plan and used a cunning trick of money, women and sharing of power to convince Silhadi to his side.

[ Read Also The Epitome of Hindu Bravery, Maharana Pratap The Ferocious Warrior King ]

Raja Shiladitya (Sildhadi) finally was won over by Babur using deceitful means. Babur knew about bravery of Rana Sanga, he had no choice but to fight with the ferocious Hindu king. He admitted to the messenger  that to rule North India he may have to engage in battle with Rana Sanga and hence had no desire for retreat.

Maharana Sangram Singh Rana Sanga fought bravely against Muslim terrorist Babar and his commanders

Rana Sanga Backstabbed: Betrayal of a Coward and a Greedy Hindu!

Treachery Diminishes the Power of Courage

Sildhadi’s must be an inspiring figure for traitor Ganoji Shirke in betraying Sambhaji Raje.

Sildhadi had a history of bootlicking muslim invaders. The title was given by terrorist muslims for his betrayal towards Hindus, was about to gain everlasting notoriety among natives, so much that after generations no family named their son as Shiladitya.

Babur and Silhadi hatched a plot. Silhadi, who held a large contingent of 30,000 men would join Babur’s camp at the critical moment of battle and thus defeat Rana Sanga. Silhadi who went back to Chittor, told Rana that war is a must and bluffed Hindu king that Babur has a weak, under-prepared and tired army, it is right time to attack him.

Rana Sanga was 7.5 feet tall with weight of 150 kgs – his physique gave him enormous strength to sway sword and kill enemies in a single stroke. It was immense strength and strong immune system in him that he kept fighting even after receiving over 80 deep wounds and several hundred cuts all over his body.

[ Read Also How Non-Hindu Population Multiplied in India ]

You will like:   Mahabharat: Chapter 39 Duryodhana Want to Witness Pandavas Apathy Then Sakuni Consoles Him

The Hindu Rajput forces of Rana Sanga, supplemented by the contingents of Mewati and the Afghan, Mehmud Lodi and Medini Rai of Alwar, met Babur’s army at Khanwa near Fatehpur Sikri in 1527. The battle, which lasted for not more than 10 hours, was bitterly contested and became an exceedingly brutal affair. Rana Sanga is one of the few Hindu rulers who despite losing one arm, one eye and numerous other grave injuries carried on with great valor to fight against muslim army in different battles without showing any signs of inability. At a critical moment of the battle with Babur, the defection of Silhadi and his contingent caused a split in the Rajput forces. After all he was a human-being of flesh and blood, Rana Sanga was trying to rebuild his front, profusely bleeding fell unconscious from his horse due to heavy loss of blood. Shiladitya’s cavalry spread rumors that the Hindu king is dead and no one is leading the fight from their side. The Rajput army thought their leader was dead and bewildered in disarray, thus allowing the terrorist mughals to win the day.

rana sanga killing muslim terrorists

Rana Sanga was whisked away to safety by the Rathore contingent from Marwar and once he became conscious he learnt about the defeat. But Rana Sanga, unwilling to admit defeat, set out once more to rebuild his military and renew war with Babur.

On 30 January 1528, Rana Sanga died in Chittor, apparently poisoned by his own chiefs who held his plans of renewing the fight with Babur to be suicidal.

Rana Sanga’s Heroic Deeds Inspired Grandson Rana Pratap

Hindu kings had great legacy of sharing knowledge with their next generations especially in methodologies of ruling kingdom, keeping people happy and war tactics.

Rana Sanga’s approach of unifying Hindu Rajputs to dilute weaknesses and accumulate strength and resources to fight war successfully against muslim terrorists inspired Rana Pratap a lot.

Treachery of a greedy Hindu backstabber Sildhadi made Babur establish full fledged Mughal invasion in some parts of  Bharat and eventually sealed the fate of Hindu revival for long time. This revival was made possible by Rana Sanga’s own grandson Rana Pratap.

Rana Sanga was same as Rana Pratap - courage leadership and war skills

The resurgence motivated by Rana Sanga’s war biographies later resulted in the victory of Haldighati battle under leadership of Rana Pratap. Hindu Rajputs gave toughest retaliation to Akbar and his terrorist army. Hindu Rajputs at that time were formidable but were divided into different clans, fighting over petty issues – sometimes shallow prestige. The decline of Hindu Rajput reign happened in phased manner spanning decades of war and peace treaties. First mughal terrorists deceitfully captured Jaipur and in 1568-69 two major forts of Chittaur and Ranthambor were invaded. Yet Udaipur and Mewar always retaliated, fighting ferociously with Akbar and traitor Rajputs of his army. Akbar finally got hold of the major parts of Rajputana but legacy of Rana Sanga was well protected by Rana Pratap and two major territories of Mewar and Udaipur remained sovereign for very long time under reign of Rana Pratap.

Muslim Terrorism Could Have Been Removed Forever Killing Babur But for the Betrayal, It Never Happened

Big Lesson for Hindus – Identify traitors among us, do not encourage traitors and their treacherous activities that cause harm to the nation and Hindu unity. Encourage and support fighters among us. A person who was half his body strength and ability fought for the pride of Hindu unity and Rashtra. Making up his physical loss with his bravery and fearlessness. It is time we learn from the history and make ourselves Hindu Lions!

You will like:   नागा साधुओं के प्रमुख अखाड़े - Major Akhadas of Naga Sadhus

Hindu Lions of India killing muslim terrorists

Send me such articles

    Leave a Reply

    Your email address will not be published. Required fields are marked *

    Similar Posts

  • બલરામ સિસોદિયા says:

    રાણા રતનસિંહ સુધીનો ચિત્તોડના રાજા ઓ નો ઇતિહાસ આપણે રાણા રતનસિંહ પ્રકરણમાં જોયા. આ વંશમાં ૧૪૩૩ માં વધુ એક પરાક્રમી રાજા ચિત્તોડ ની ગાડી આવ્યા. ઈતિહાસમાં તે રાણા કુંભા નામથી પ્રસિદ્ધ થયા અને ત્યારબાદ આ યોદ્ધા તેના પુત્ર ઉદય જ તેની હત્યા કરી.

    સિસોદિયા વંશ ની એક પરંપરા હતી કે ચિત્તોડ ની ગાડી આવનારા કોઈપણ પ્રકારની ખોડખાંપણ વાળો ન હોવો જોઈએ. પરંતુ રાણાસાંગા અખંડ પુરુષ હતા. તેમના શરીર પર તલવાર ભાલા અને ગોળીના નાના-મોટા જે ૮૦ જેટલા ખાતા. આ સિવાય એક યુદ્ધમાં તેમણે એક આંખ પણ ગુમાવી તેમ છતાં, તેમની વીરતાને ધ્યાનમાં રાખીને સિસોદિયા વંશ ની પરંપરા તોડવામાં આવી અને તેમને ગાદી પર બેસાડવામાં આવ્યા.

    રાણાએ રાજગાદી સંભાળી એ વખતે ચિત્તોડ નું રાજ્ય દિલ્હી માળવા અને ગુજરાતના મુસ્લિમ શાસકો થી ત્રણેય બાજુથી ઘેરાયેલું હતું. અને સૌથી પહેલું કામ રાજપૂત રાજાઓ અને એક કરવાનું કહ્યું અને મેવાડના અલગ અલગ થઈ ગયેલા રાજ્યોને મેવાડ સાથે જોઈને તેમને ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ કાર્ય મનાય છે.

    ત્રણે બાજુથી મજબૂત દુશ્મનોથી ઘેરાયેલી હોવા છતાં, રાણા એમાં આ સૌથી વધુ શક્તિશાળી દિલ્હીના બાદશાહ સિકંદર લોદી સામે બાથ ભીડી. એના તાબા હેઠળના અજમેર પર આક્રમણ કરીને જીતી લીધું. રાણાના પરાક્રમથી અન્ય દુશ્મનો પર તેની ધાક બેસી ગઈ હતી.

    ~માળવા પર ક્યારે મોહમદ ખલી બીજાનું રાજ્ય હતું. તે એક શાસક તરીકે અયોગ્ય તો તેનામાં કોઈ રાજનૈતિક દૂરદર્શિતા ન હતી તેને ઘણો ખરો જ તેના પ્રધાનમંત્રી મેદની રાય જ કરતો. પરંતુ મેદની રાઈના વર્ષોથી મોહમ્મદ શિવજી ના સરદારો ઇર્ષાની આગમાં જઈ રહ્યા હતા. તેમણે દિલ્હીના સુલતાન સિકંદર લોદી અને ગુજરાતના સુલતાન મુઝફરશાહ ને વિનંતી કરી કે તેઓ મારા પર આક્રમણ કરે. આ બંને સુલતાનોના મનમાં તેમણે એવું થયું કે મળવામાં હિન્દુઓનું rangers થઈ ગયું મોહમ્મદ ખીલજી તો નામ માત્ર નો રાજા છે.

    દિલ્હી અને ગુજરાતના સુલતાન માળવાને પોતપોતાના રાજયોમાં જોડી દેવા ઉત્સુક હતા. એટલે એમણે એક ક્ષણનો પણ વિલંબ કર્યા વગર મા પર આક્રમણ કર્યું પરંતુ મેદનીએ બંનેને વીરતાપૂર્વક સામનો કર્યો એમને કારમો પરાજય આપી માલવાની નિષ્કલંક બનાવી દીધું.

    આ પરાક્રમ પછી મેદની નું મહત્વ મોહમ્મદ ખલજી પાસે વધુ જોઈતું હતું. પરંતુ ટૂંકી બુદ્ધિનું સુલતાન તેના સરદારોની ભંભેરણી નો ભોગ બની ગયો. કે માળવા નો રાજા બનવાની મહત્ત્વાકાંક્ષા સેવી રહ્યો છે. મોહમ્મદ કરવા તૈયાર થયો એટલું જ નહીં નહીં કાંટો કાઢવા તેણે પોતાની એક સમયના દુશ્મન ગુજરાતના સુલતાનની મદદ લીધી મોહમ્મદ ખીલજીના વ્યવહારથી દુઃખી થઈ મેદની રાણાસાંગા ની સહાય લેવા પહોંચી ગયું. એની વાત સાંભળી રાણાસાંગા સમી ગયા.એમ ને મોહમ્મદ કી અને બોધપાઠ આપવાનો નિર્ણય કર્યો.

    મેળા ના રાજા વિરમદેવના સેનાપતિ પદે રાણાએ માળવા પર આક્રમણ કર્યું. ખૂબ જ મોટું સૈન્ય સામે હોવા છતાં રાણા ની સેના સામે ટકી શકે નહી. યુદ્ધમાં મોહમ્મદ ખીલજી ગંભીર રીતે ઘવાયો રાણીએ તેને કેદ કરી લીધો સન્માનપૂર્વક પોતાની છાવણીમાં લઈ જાય તેની સારવાર કરી ત્યાર પછી એને લઈ ગયા ત્રણ મહિના પછી સારું થઇ ગયું. ત્યારે રાણી એને ઉતારી પૂર્વક છોડી દીધો અને તેનું રાજ્ય પાછું આપી દીધું આ પ્રસંગે અબુલ ફઝલે પણ ખુબ જ પ્રશંસા કરી

    રાણાસાંગા મેવાડની ગાદી આચાર્ય પડોશી રાજ્ય ગુજરાતી શક્તિશાળી અને સમૃદ્ધ રાજ્ય હતું .તે સમુદ્ર કિનારાના છે દક્ષિણ સુધી ફેલાયેલું હતું એનો શાસક હતો. મહંમદ બેગડા નો પુત્ર મુજબ પરીક્ષા આ મુજબ શહેરનું રાજ્ય પચાવી પાડ્યું હતું. તેના રાજા રાય ને હટાવી પોતાના પ્રતિનિધિ તરીકે ભારમલ્લીને ગાદીએ બેસાડ્યો.

    રાણા સંગની યુદ્ધ માટે ખુલ્લું આમંત્રણ ગુજરાતી આપ્યું હતું.આ રજપૂત લોહી ઉકળી ઉઠ્યું અને તેમને પાઠ ભણાવવા સૈન્ય સાથે ગુજરાત તરફ પ્રયાણ કર્યું .ગુજરાતના સુલતાન hack એમની મદદમાં મોટી સેના મોકલી પરંતુ પોતે ન ગયો. એને મહેમદાવાદના કિલ્લામાં પુરાઈ રહેવાનું હિતાવહ સમજયું. ૪૦ હજારની સેના સાથે રાણા વાગડ પહોંચ છે ત્યાંથી એમણે સેનાના ડુંગરપુરના રાવલ ઉદયસિંહ નીચેના ભળી 7000 ની સેના સાથે જોધપુરના રાણા અને પાંચ હજારની સેના સાથે મેળવતા નાના રામદેવ વિરમદેવ પ્રાણી શહેરમાં આવી પહોંચ્યા.

    દિવસ દિવસો સુધી બન્ને સેના સામે પડી રહી. પરંતુ એકબીજા પર આક્રમણ કરવાની કોઈની હિંમત ન ચાલી. આ અંગે મિરાતે સિકંદરીમાં લખ્યું છે કે બંને બાજુ મોટી સેના એકઠી થઇ પરંતુ અમીર લોકો મરી ગયા snacks હોવાને કારણે તે કંઈ કરી શકતો નથી. એટલું જ નહિ માળવા ના સુલતાન મહમદ કે જેને રાજપુતોની તાકાતનો અનુભવ હતો. એણે આયોજન રજપૂતો સપના આક્રમણના પરિણામથી છે તેવો તેમની સાથે સંધિ કરી લેવાની સલાહ આપી મલી. ગયા જે સંધિ કરી લીધી અને ખીલ્ચીપુર થઈ ગુજરાત પાછો ફર્યો ગુજરાતમાં થયેલ છે તને કાયર કહેવામાં આવ્યો.

    બાબર અને રાણા સાંગા વચ્ચે ખાનવા નું યુદ્ધ થયું. પરંતુ તેમાં રાણાસાંગા ની હાર થઈ અને આહારથી રાણા એટલા દુખી હતા કે તેમણે મંત્રી અને સરદાર સિવાય કોઈને પણ મળતા નહીં. રાણા નું દુઃખ દૂર કરવા પર્વતી વિસ્તારમાંથી ચારણ આવી પડ્યો સૈનિકોએ તેને કહ્યું મહારાજા કોઈને મળતા નથી એટલે તે નહીં મ.શકે પરંતુ ચારણ અર્થ પર ઉતર્યું કે હું તો રાણા ને મળી શબ્દ એને ભૂખ હડતાળ શરૂ કરી, અને આથી તેને મળવા પહોંચ્યા અને શરણે તેને ખૂબ જ સારી એવી કવિતા સંભળાવી.

    રાણાસાંગા પાસે હિંદુ પ્રજાને ઘણી અપેક્ષા હતી અને એ એનું કારણ એ હતું કે રાણા શીખો બીજો કોઈ હિન્દુ રાજા નહોતો .ઘણા ઇતિહાસકારોનું કહેવું છે કે રાણાએ બાબર દિલ્હી પર આક્રમણ કરવાનું.આમંત્રણ આપીને કોથળામાંથી બકરું કાઢી ને ઊંચે ચડવા જેવું કર્યું છે અફઘાન અંદરોઅંદરના ઝઘડા ને કારણે આ માપ પણ નબળા પડી ગયા હતા.

  • किशोर विजय राणा says:

    राजस्थान के सबसे बड़े और साहसी शूरवीरों में से एक महाराणा सांगा को आज भी उनके बलिदान के लिए पूजा जाता है। मेवाड़ के पूर्व शासक एवं महाराणा प्रताप के पूर्वज राणा सांगा (Rana Sanga) ने मेवाड़ में 1509 से 1528 तक शासन किया। राणा सांगा ने विदेशी आक्रमणकारियों के विरुद्ध सभी राजपूतों को एकजुट किया। राणा सांगा सही मायनों में एक बहादुर योद्धा व शासक थे जो अपनी वीरता और उदारता के लिये प्रसिद्ध थे। सांगा उस समय के सबसे शक्तिशाली हिन्दू राजा थे। उन्होंने दिल्ली, गुजरात व मालवा मुगल बादशाहों के आक्रमणों से अपने राज्य की बहादुरी से ऱक्षा की।

    फरवरी 1527 ई. में खानवा के युद्ध से पूर्व बयाना के युद्ध में राणा सांगा ने मुगल सम्राट बाबर की सेना को परास्त कर बयाना का किला जीता। इस युद्ध में राणा सांगा के कहने पर राजपूत राजाओं ने पाती पेरवन परम्परा का निर्वाहन किया। बयाना के युद्ध के पश्चात 17 मार्च, 1527 ई. में खानवा के मैदान में ही राणा साांगा जब घायल हो गए थे तब उन्हें बाहर निकलने में कछवाह वंश के पृथ्वीराज कछवाह ने महत्वपूर्ण भूमिका निभाई तथा पृथ्वीराज कछवाह द्वारा ही राणा सांगा को घायल अवस्था में काल्पी (मेवाड़) नामक स्थान पर पहुंचाने में मदद दी गई। लेकिन असंतुष्ट सरदारों ने इसी स्थान पर राणा सांगा को जहर दे दिया। ऐसी अवस्था में राणा सांगा पुन: बसवा आए जहा सांगा की 30 जनवरी, 1528 को मृत्यु हो गयी। लेकिन राणा सांगा का विधि विधान से अन्तिम संस्कार माण्डलगढ (भीलवाड़ा) में हुआ। इतिहासकारों के अनुसार उनके दाह संस्कार स्थल पर एक छतरी बनाई गई थी। ऐसा भी कहा जाता है कि वे मांडलगढ़ क्षेत्र में मुगल सेना पर तलवार से गरजे थे। युद्ध में महाराणा का सिर अलग होने के बाद भी उनका धड़ लड़ता हुआ वीरगति को प्राप्त हुआ।

    शरीर पर थे अनगिनत घाव, फिर भी दिखाया अदम्य साहस। राणा सांगा अदम्य साहसी थे। एक भुजा, एक आंख खोने व अनगिनत ज़ख्मों के बावजूद उन्होंने अपना धेर्य और पराक्रम नहीं खोया। सुलतान मोहम्मद शासक माण्डु को युद्ध में हराने व बन्दी बनाने के बाद उन्हें उनका राज्य पुन: उदारता के साथ सौंप भी दिया, यह उनकी महानता और बहादुरी को दर्शाता है।

    सिर कटा लेकिन धड़ लड़ता रहा। एक विश्वासघाती के कारण वह बाबर से युद्ध जरूर हारे, लेकिन उन्होंने अपने शौर्य से दूसरों को प्रेरित किया। इनके शासनकाल में मेवाड़ अपनी समृद्धि की सर्वोच्च ऊंचाई पर था। एक आदर्श राजा की तरह सांगा ने अपने राज्य की रक्षा तथा उन्नति की। सांगा ने मुगलों के खिलाफ लड़ाई लड़ी थी। वे मांडलगढ़ क्षेत्र में मुगल सेना पर तलवार से गरजे थे। कहते हैं कि युद्ध में महाराणा का सिर माण्डलगढ़ (भीलवाड़ा) की धरती पर गिरा, लेकिन घुड़सवार धड़ लड़ता हुआ चावण्डिया तालाब के पास वीरगति को प्राप्त हुआ।

    जय भवानी
    जय राणा सांगा
    जय राजपूताना
    जय भारत

  • Mahendrasingh balot says:

    Nice article Rana Sanga:The wounded warrior.